Położenie Galowic

Gmina Żórawina, woj.dolnośląskie.
Odległość od dworca Wrocław Gł. - 13 km, od węzła autostradowego 7,9 km, z Żórawiny 1 km.

Dojazd z Wrocławia
Trasą E- 67 przez Bielany Wrocławskie, po przejechaniu wsi Domasław skręt w lewo w kierunku na Żórawinę i po 3,5 km za szkółką drzewek iglastych skręt w prawo , po 500 m wjazd do Galowic.

Dojazd autostradą z kierunku Katowic.
Zjazd w Krajkowie przez Wojkowice, Żórawinę, za Żórawiną Osiedle, po 600 m skręt w lewo na Przecławice i po 500 m będą Galowice.

Historia Galowic

Galowitz -1270 r., Gallowitz -1279 r.,Galowicz -1307r, Galovicz -1338 r., Galowicze - 1459 r. potem już do roku 1937 funkcjonowała nazwa Gallowitz, którą zmieniono na Gallen. Od 1945 roku używana jest nazwa Galowice.
Wieś była wzmiankowana w 1269 r. i 1297 r.. W roku 1307 odkupił ją od Henryka von Biberstein Arnold ze Świdnicy, a syn sprzedał mieszczanom z Wrocławia, braciom Mikołajowi i Arnoldowi von Nicze. W 1339 Galowice otrzymały lokację ( jako własność świecka) na prawie niemieckim. W 1483 właścicielem wzmiankowany był Sachs.W 1456 majątek przeszedł w ręce wrocławskiego mieszczanina Petera Falkenhayna. Kolejno dobra znajdowały się we władaniu rodzin: Ungerathen, Haugwitz , od 1529 r. - von Manau po czym przez małżeństwo przeszły na Gutthaetterów. Christoph Gutthaetter sprzedał Galowice w 1560 r. Veitowi Karlowi, a jego syn w 1571 r. rodzinie Kromayer. Po stu latach w 1686 właścicielem Gallowitz zostali Anna i Christoph von Gutsmuths, którzy w 1739 roku zbyli folwark Georgowi Wenzel von Loos. Posiadłość po dwudziestu latach następnie przeszła do Carla Ignatza Salice, a od roku 1780 właścicielem Gallowitz był Tajny Radca Franz Weichard von Scribensky. Zmarł on w roku 1809 i dla upamiętnienia postawiono mu pomnik w pałacowym parku. Następnie majątek dostał się w posiadanie rodziny von Tschierschky, od której w roku 1826 odkupił go Radca Miejski Karl Fridrich Heymann z Wrocławia. W roku 1840 posiadłość nabył deputowany Emil Otto von Lieres und Wilkau. Rok później ożenił się z Agnes von Prittwitz und Gaffron, W okresie tym znacznie rozbudowano pałac oraz powiększono posiadłość przez kupno w roku 1847 Repplina (Rzeplina) oraz Tschauchelwitz (Szukalic). Całość terenów rolnych liczyła 2500 mórg. W Galowicach zbudowano kotłownię parową, powiększono zabudowania gospodarcze. Należy dodać ,że posiadłość była położona na najbardziej żyznych glebach Śląska, znakomitych do uprawy pszenicy i buraków cukrowych.

W 1925 roku zbudowano polową kolejkę wąskotorową, wiodącą z Jaksonowa (Jackschönau), przez Galowice do Szukalic. Jej odgałęzienia dochodziły m.in. do wszystkich zabudowań przy placu folwarcznym w Galowicach oraz gorzelni, browaru w Galowicach. Kolejka pozwalała na zbieranie z pól buraków cukrowych i dowożenie ich do cukrowni w Szukalicach, gdzie produkowano surowy cukier, przewożony kolejką wąskotorową do Żórawiny (Rothsuerben) i następnie koleją szerokotorową do rafinacji w cukrowni na Klecinie (Klettendorf) koło Wrocławia.

Resztki torów oraz ślady po torach widać wyraźnie w starobruku drogi przechodzącej przez barokową bramę w Galowicach ( datowaną na rok 1721).
Na przełomie XIX i XX wieku funkcjonowały w Galowicach dwie kuźnie. Jedna z nich jest położona na terenie majdanu (placu folwarcznego), druga visa vis bramy pałacowej.

Majątek pozostał własnością rodziny von Lieres und Wilkau aż do wybuchu II wojny światowej , a być może do 1945 r.
Z zachowanej pocztówki z 1915 widać , że we wsi funkcjonowała restauracja z domem gościnnym (pod dzisiejszym numerem ..) Szyld brzmiał:
                                                   Reinhold Erenberg
                                             Gasthof & Ausspanung

Drugi człon nazwy sugeruje, że była tam stacja przeprzęgowa dla zaprzęgów.

Folwark w Galowicach zorganizowany był wokół prostokątnego placu zabudowanego od północy pałacem, parkiem i stawem, od wschodu oborami i chlewniami, od zachodu spichlerzem i oborami. Na południu znajdowały się zabudowania mieszkalne i warsztatowe. Obok pałacu posadowiony był  dom zarządcy i powozownia. Za drogą funkcjonowała gorzelnia. Wszystkie obiekty skomunikowane były drogami wyłożonymi kamieniem polnym oraz kolejką wąskotorową.
Szachulcowy spichlerz zbożowy związany z folwarkiem dworskim w Galowicach powstał w I poł. XVIII wieku i jest jednym z ostatnich tego typu obiektów w Polsce. Posiada drewnianą konstrukcję szkieletową o ścianach zewnętrznych pierwotnie wypełnionych glinobitką (gliną zmieszaną z ciętą słomą). Parterowa ściana północna wykonana została z barokowej, ręcznie formowanej cegły. Spichlerz w stanie agonalnym został sprzedany przez Skarb Państwa w roku 1998. Nowy właściciel przeprowadził pod okiem konserwatora zabytków remont zabezpieczający, wprowadzając do konstrukcji nowy element - lukarny w mansardowym dachu. Obiekt jest w trakcie renowacji.
Barokowa brama stanowiąca własność gminy Żórawina wymaga pilnej interwencji konserwatorskiej.

W roku 1910 Gallowitz zamieszkiwało 196 osób, w roku 1939 ich liczba zwiększyła się do 279. Obecnie w Galowicach mieszka ok. 240 osób.
Drugą wojnę Galowice przetrwały w stanie nienaruszonym. Niemieccy mieszkańcy Galowic zostali wysiedleni w roku 1945.
Galowice zostały zasiedlone repatriowanymi z terenów Wschodnich mieszkańcami wsi Żytomierz, ...........
W okresie przemian ustrojowych pałac i folwark zostały zdewastowane , rozkradzione i  w częściach rozsprzedane.
Fundacja Gallen zgodnie z zaleceniem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków dąży do ponownego scalenia założeń folwarcznych i nadania im współczesnych funkcji.

 


Fundacja Gallen, Organizacja Pożytku Publicznego,
Adres Pocztowy : Galowice 11A, 55-020 Żórawina, woj. dolnośląskie, Polska.
Rejestracja: Sąd Rejonowy Wrocław Fabryczna KRS 0000141562, NIP: 896 13 56 400, Regon: 932943438
Nr konta bankowego: Lukas Bank nr: 18 1940 1076 3015 5059 0000 0000
e-mail: fundacja @ gallen.pl, www.fundacja.gallen.pl